مهر ۱۶، ۱۳۹۰

شنبه‌های بی پناهی

هیچ‌چیز بدتر از امید کم نیست. امید یا باید زیاد باشد که چرخ زندگی آدم را بچرخاند، یا اصلن نباشد که چرخ برای همیشه متوقف شود. این‌طور کند و سنگین درجا نوسان کردن فقط آدم را له می‌کند. کاش معلومم بود این یک ذره امید واهی کجای دلم پنهان شده که نمی‌گذارد این پرونده را برای همیشه ببندم.

۱ نظر:

  1. این یکی رو زیاد می فهمم.
    امید کم یعنی یه چیزی خیلی نا ممکنه ولی آن قدر بهش دل بسته باشی که باور کنی حالت دیگری نمی تونه وجود داشته باشه.

    پاسخ دادنحذف