آبان ۱۴، ۱۳۹۱

فرفری ایز هی‌یر

خوش‌بختی همین ئه که باشه، نزدیک باشه، پیغام بدی: امروز عصر میای پیشم؟ نیم ساعت بعد جواب بده:‌ آره، اگه مزاحم نیستم. ببینی ئه، اینم عین خودمه، بعد این همه مدت، حتا وقتی دعوتش می‌کنی، بازم تو خجالت و رودربایستی ئه. برا همین گیر نمی‌دی، انگار ندیدی که گفته «اگه مزاحم نیستم». نمی‌گی «این چه حرفیه». می‌دانی تعارف نکرده. می‌شناسی‌ش دیگه. می‌دانی راحت‌تره که اون حرفو بگه. می‌گی «منتظرتم». یادت میاد: شیرینی دوس داره، برم شیرینی بخرم. روزگارت روشنه. 

۱ نظر: