مرداد ۲۶، ۱۳۸۸

ز خنده چینم و لب را ...

یک روز یک چیزی را share می‌کنی در گودرت، یک شعر مثلن، که لطیف است، عاشقانه است، کمی هم غم‌گین - که تو متوجه غم‌گین بودنش هم نمی‌شوی-. به‌به می‌گویی و share هم می‌کنی‌ش و لایک هم. فرداش، یا دو روز بعدش، یک روی‌دادهایی روی می‌دهد که دقیقن می‌شوی مصداق آن مصرع. بعد دیگر دوس نداری شعر را. تازه می‌فهمی چه‌قدر غم‌گین بوده.

۱ نظر: