شهریور ۰۳، ۱۳۸۸

به رنج‌رنجِ جهان چاره جز شکیبم نیست

تا دو ساعت پیش داشتم دق می کردم که چرا این‌همه ناراحت ام. حالا ناراحت ام که چرا خوش‌حال ام. ناراحت ام که چرا حال روز من به همچه‌چیزی بسته‌ ئه.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر