فروردین ۰۷، ۱۳۸۹

تو فکر یک سقف ام

خانه‌ی خالی خیلی خوب است. خبری از صدای گزارش‌گر فوتبال نیست. از تلق و تولوق آش‌پزخانه و فریادهای پای تلفن هم. از پشت پنجره های بسته هم صدای باران شنیده می‌شود. باید زودتر بزرگ شوم و یک خانه برای خودم داشته باشم. یک خانه که همیشه ساکت و آرام باشد.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر